• Fragment uitKedi
  • Fragment uitKedi
  • Fragment uitKedi
  • Fragment uitKedi
  • Fragment uitKedi
Ceyda Torun, 2016 79 minuten de katten Sari, Bengü, Aslan Parçasi, Psikopat, Deniz, Gamsiz en Duman Turkije, VS Turks 24 augustus 2017 Nederlands

Welkom in Katstanbul. Naast miljoenen mensen leven in Istanbul ook honderdduizenden straatkatten. KEDI laat zien hoe belangrijk ze zijn voor de inwoners van de Turkse metropool.

Zoals voor de regisseuse van deze documentaire, Ceyda Torun. Tot haar zevende woonde ze in Istanbul, waar ze veel tijd doorbracht met en tussen de straatkatten. Daarna verhuisden haar ouders naar elders, maar Torun keerde regelmatig terug naar haar geboortestad en 'haar' katten. De straatkatten van Istanbul zijn wild noch tam. Ze zijn van niemand en van iedereen, en hebben voor de overwegend islamitische inwoners dezelfde bijna heilige betekenis als koeien in India. Totaal anders dan Aziaten en Arabieren, die geen aandacht hebben voor straatkatten. Of Europeanen en Amerikanen die ze beschouwen als een vorm van overlast.

Torun gebruikte tal van technische snufjes om het leven van zeven katten vast te leggen. Ze interviewde inwoners van Istanbul over hun liefde voor de katten. Het resultaat is een portret dat de sentimentele kattenfilmpjes op de sociale media ver overstijgt. Niet te missen voor kattenliefhebbers. (jc)

De voorstelling van zondag 17 september om 12:10 uur is te boeken als filmontbijt.

Meer informatie over deze film is te vinden op deze website

'Kedi maakt zelfs van hondenmensen kattenfans.'  ★★★★★, NRC

'Voor poezenliefhebbers is er schattigheid te over in de Turkse documentaire Kedi.' ★★★★1/2, de Filmkrant

'Hartveroverende en vaak ook humoristische verhalen over karaktervolle katten en mensen die ze met een glimlach gadeslaan.' ★★★★, Trouw

'De film Kedi bevat fantastische beelden van Istanboel vanuit kattenperspectief, maar gaat stiekem evenveel over de menselijke inwoners als over de katten.' ★★★★, Het Parool

'Fijne feelgoodfilm'★★★★, De Telegraaf

'Krijg als kattenliefhebber maar eens geen zin om tijdens het kijken zelf aan het kroelen te slaan.' ★★★, de Volkskrant