• Fragment uitThe Turin Horse
  • Fragment uitThe Turin Horse
  • Fragment uitThe Turin Horse
Alle leeftijden Grof taalgebruik
Béla Tarr, 2011 146 minuten János Derzsi, Erika Bók, Mihály Kormos, Ricsi Hongarije, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, VS Hongaars 19 november 2017 Engels

In zijn sombere zwanenzang beperkt de Hongaarse grootmeester van de slow cinema zich tot dertig, uiterst nauwkeurig gecomponeerde camerashots. Deze speciale voorstelling in aanwezigheid van regisseur Béla Tarr vindt plaats in het kader van een educatief project van de Maastricht Academy of Architecture en de Toneelacademie, waarbij studenten van diverse opleidingen gedurende vier dagen kennismaken met het werk van deze uitzonderlijke filmauteur. De voorstelling van THE TURIN HORSE vormt het sluitstuk van Tarr’s bezoek aan Maastricht en is ook toegankelijk voor algemeen publiek. Let op: deze film is Engels ondertiteld.

In 1889 is de filosoof Friedrich Nietzsche op weg naar Turijn getuige van de afranseling van een paard. Huilend slaat hij zijn armen om het dier. In de jaren daarna leefde Nietzsche in afzondering en viel hij ten prooi aan krankzinnigheid. Maar wat gebeurde met het paard? Die vraag vormt het uitgangspunt van het minimalistische THE TURIN HORSE, de sombere zwanenzang van de Hongaarse filmmaker Béla Tarr, die in Berlijn werd gelauwerd met de Zilveren Beer voor beste regie.

Béla Tarr geldt als een grootmeester binnen de wereld van de slow cinema. Zijn grofkorrelige zwart-wit films (zie bijvoorbeeld het ruim zeven uur durende SÁTÁNTANGÓ) worden gekenmerkt door zeer lange camera-instellingen. Zo bestaat THE TURIN HORSE, ondanks het feit dat de film bijna tweeënhalf uur duurt, uit slechts dertig, uiterst nauwkeurig gecomponeerde camerashots. Het zijn beelden die - door hun grimmige schoonheid - na afloop op het netvlies van de kijker gebrand staan. Waar de meeste bioscoopfilms de tijd sneller willen laten verstrijken, wordt de kijker bij Tarrs compromisloze films juist bewust gemaakt van het langzaam verglijden van de tijd.

In zijn oeuvre heeft Béla Tarr altijd aandacht gehad voor de verschoppelingen der aarde, voor sociaal vernederde mensen die worstelen met het leven. Ook THE TURIN HORSE is een film over het menselijk lijden, over de onbarmhartigheid van het bestaan. Tarr volgt zes dagen uit het leven van de zwijgzame palinka-stoker Ohlsdorfer, die met zijn dochter in een bouwvallige boerderij in een stormachtig niemandsland woont. Elke dag verloopt volgens dezelfde routine. 's Ochtends helpt de dochter haar vader om zich aan te kleden en haalt ze water uit de put. 's Avonds eten ze een aardappel en luisteren ze zwijgend naar de nimmer aflatende storm buiten. Voor hun levensonderhoud zijn ze van hun paard afhankelijk, maar het paard is ziek en weigert dienst. Zwaarmoedig is TURIN HORSE zeker. Martelend traag? Dat ook. Maar als allegorie over het menselijk lijden biedt de film veel stof tot nadenken, de zwart-wit fotografie is van een meedogenloze schoonheid en de soundtrack van componist Mihály Vig een soort minimalistische dodenmis die perfect aansluit bij de thematiek. (mv)

N.B: Deze film is Engels ondertiteld.